Parkinsonizm

Parkinsonizm

Choroby Parkinsona, – zespół charakteryzuje zaburzeń ruchowych, zwiększone napięcie mięśni, zaburzenia psychiczne i funkcji autonomicznych. Parkinsonizm jest znany jako choroba niezależna, zwane porażenie wstrząsanie lub choroba Parkinsona (patrz.), A także zespół Parkinsona, która rozwija się w epidemiczne zapalenie mózgu, miażdżycy naczyń mózgowych, zatrucie manganu, dużych dawek chlorpromazyna podczas długotrwałego podawania. Choroba Parkinsona rozwija się w wyniku zmian zapalnych lub zwyrodnieniowych w zwojach podstawy mózgu półkul mózgowych.

Obraz kliniczny składają się drgawki i zwiększonym napięciem (sztywność) mięśni. Drżenie zazwyczaj zaczyna się od palców i dłoni. Wstrząsy płytkie, rytmiczne.

Znika w czasie dobrowolnego ruchu i wzmocniony przez reakcje emocjonalne. Często powoduje rytmiczne pocieranie drżenie kciuk pozostałymi palcami jak ruch podczas pobierania tabletek. W niektórych przypadkach, nie drżą usta głową. Stopniowo zwiększa sztywność tonu i rozwijania mięśni kończyn, szyi, twarzy, kręgosłupa. Gdy ruch bierny opór rośnie kończyny („bieg objawów”).

Ruchy dobrowolne skomplikować i opóźnienia. Osoba staje się maskoobraznym, amimichnoe, tłuste, zwiększone wydzielanie śliny pojawi. Język staje się spokojny, monotonny. W niektórych przypadkach, przewodniczący, górnej części tułowia, ręce ugięte. Podczas spaceru pierwsze kroki pacjenta działa, a następnie zaczyna się szybko poruszać się w małych kroków. Pobyt pacjenta tak trudne, jak zacząć chodzić.

Podczas spaceru, nie ma przepływu Wspólnoty rękach. Pacjent jest szczególnie trudne, aby małe ruchy, sukienkę, buty, weź łyżkę do ust. Pisma ręcznego staje się mało widać, dobrze. Czasami pacjenci skarżą się na bóle kończyn z powodu sztywności mięśni. Czasami drżenie i sztywność mięśni pojawiają się na jednej stronie, w przyszłości staną się obustronne.

Charakterystyczna powolność procesów psychicznych.

Choroba postępuje stopniowo, aw fazie końcowej sztywności jest tak wielka, że ​​pacjent może tylko leżeć w łóżku lub siedzieć w fotelu. Śmierć następuje po wielu latach choroby łączenia, często z zapaleniem płuc.

Jeśli diagnoza jest często trudne do odróżnienia od zespołu Parkinsona, choroby Parkinsona. Musisz prawidłowo zebrać anamnezy, zwracając uwagę na zakażenia przenoszone w przeszłości, w tym mózgu. i t. d.

Leczenie jest objawowe. Należy zakazać alkoholu i palenia, pokazuje, fizjoterapia. ale to musi być przeprowadzone tak, że pacjent z jej zmęczony. Leków przepisanych leków z wilczej jagody; tabletki. „Corbelli” (tabletka zawiera 0,001 g belladonna korzenia alkaloidów w kategoriach atropiny), rozpocznie się 1 tabletkę na dobę, stopniowo zwiększając dawkę do 3-5 tabletki dziennie; tropatsin 1 tabletka (0,01 g), 2 razy dziennie. Z leków syntetycznych atropiny zalecane Artan lub tsiklodol. uruchomić jedną tabletkę 0,001 g dodano powoli do 5-6 tabletek dziennie.

Aby zwiększyć skuteczność leku może być dodany difenhydraminę na 0.025-0.05 g, 2 razy dziennie. Obecnie, leczenie chirurgiczne, które odbywa się w wyspecjalizowanych instytucjach neurochirurgicznych.

Parkinsonizm [w imieniu angielskim. Doktor Parkinsona (J. Parkinsona, 1755- 1824)] – zespół charakteryzujący charakterystycznych, zaburzenia ruchu, napięcia mięśniowego, wielu zmian funkcji autonomicznych i psychicznych. Objaw choroby Parkinsona występuje zapalnych naczyń lub innych procesów w zwojach podstawy mózgu.

W zależności od obrazu klinicznego syndromu parkinsonizm blisko porażeniem drżeniem (patrz). Oznacza to, że choroba Parkinsona, która jest niezależna chorobową z charakterystyczną formą patogenezy i Patomorfologii. Objawów choroby Parkinsona (np, objawy podobne do tych z porażeniem drżenie) obserwowano częściej wskutek epidemii letargu mózgu (patrz. Zapalenia mózgu). Ten zespół jest nazywany postentsefaliticheskom PA i został opisany w związku z epidemii zapalenia mózgu letargu.

Następnie, parkinsonizm zostało opisane w wielu organicznych zmian w mózgu (w szczególności intoksykacji) w procesie lokalizacji w obszarach podkorowych.

Choroba Parkinsona, postentsefaliticheskom P. i inne objawowe P. mają patologiczne cechy. Na przykład, w chorobie Parkinsona, sklerotycznych obserwowano zmiany naczyniowe; zapalne i zwyrodnieniowe – postentsefaliticheskom z parkinsonizm; obrzęk i destrukcyjne – w innych rodzajach P.

Objawy są na ogół zredukowane do zaburzeń bezruchu nadciśnieniu. Bardzo charakterystyczne melkoritmicheskogo jitter (zob.) Oczywiście, szczególnie górna. Na ruchy rąk w Parkinson typowe i doprowadzenie kciuk („pigułki toczenia”). Dreszcze dotyczy pewnych mięśni głowy, takie jak pióra, powiek, podniebienia miękkiego.

Nastąpił wzrost tonu tworzywa sztucznego (patrz. Tone). Ciała pacjenta ustalonej w pozycji zgiętej, ramiona są pokazane, kończyny zgięte w stawach łokciowych i kolanowych.

Dużo rzadziej obserwowano gwałtowny odgięcie głowy do tyłu io przedłużenie tułowia.

W mięśniach z pasywnych, zwłaszcza powtarzalnych, ruchów rosnących ton tworzywa sztucznego. Zjawiska charakterystyczne Amim, rzadkie błyski, brak przyjaznych ruchów podczas chodzenia (aheyrokinez). Wszczęte mięśni statyczny, ale nie ma paraliż.

Jest tak zwany zespół amiostaticheskie: zaburzenie przystosowania napięcia mięśniowego i postawy ramion w pewnej szybkości i kierunku ruchu. Ruch w Parkinson spowolnić (spowolnienie ruchowe).

Chodu mogą różnić się od wolnego do szybkiego, run (napęd). Są mimowolne szybkie kroki do boku (lateropulsiya) i koniec (retropulsion). Zwiedzanie może towarzyszyć tasowanie nogi, przysiady. Możliwe i unieruchomienia pacjenta różne okresy czasu (sztywne-bezruchu zespołem).

Zatrzymanie ruchu chorych, najczęściej podczas pokonywania zakrętów, kiedy pierwsze kroki.

Zauważyć szereg hiperkinezą: różne polityki mięśni twarzy, często zazhmurivanie oczy, czasami miga krótki wzrost, długie drgawki powiek zamknięcia. Częste tonik skurcze szyi, jak kręcz szyi. Szczególnie charakterystyczną Parkinsona postentsefaliticheskom „skurcz oczu” – skurcze mięśni ocznych, gdzie gałki oczne są odprowadzane w górę

lub z boku sekund lub minut. Obserwuje się także w innych typach P. częstego języka polityki typu miokloniczną lub o tym samym charakterze mioklonie podniebienia miękkiego. Czasami bardziej skomplikowane silnika aktów przemocy: żucia, połykania, ziewając i różne dyskinezy.

Gdy obserwuje się zaburzenia postentsefaliticheskom parkinsonizm autonomiczne: wzmocnione ślinotok, zwiększone saloobrazovaniya na głowie, zwłaszcza na twarzy, zimne i pocenie się dłoni i stóp, nadmierna utrata masy ciała, a rzadziej, i otyłość. Opisuje reakcję naruszenia uczniów. Odpowiedź może być słaby źrenicznego, czasami obserwowano zespół Argyll Robertsona (cm.) I jej odwrotną objaw, zachowując lekkie reakcji i brak odpowiedzi na konwergencji.

Nie było częstsze, zmniejszyć w oddychaniu, kołatanie serca, zaparcia. Opisano miesiączki i innych zaburzeń endokrynologicznych.

Zaburzenia mowy (zob.) Różne – z braku modulacji (monotoniczny charakter mowy) do gwałtownego spowolnienia i cichej mowy; czasami oznaczone tupot z długimi przerwami, czasami traci wyartykułować, w niektórych przypadkach, mają tendencję do wielokrotnego powtarzania jednego słowa, które stopniowo rozkładających objętości (Palilalia). Czasami pacjenci powtarzać słowa i zwroty (echolalia). Pacjenci tracą zwykle pisma ręcznego charakteru. Pacjenci często piszą duże lub bardzo małe, minuty pisma.

Następny pisma jest nieczytelny, podarte.

Zmiana na psychikę pacjenta. Interesy jej wąskie, skoncentrowane wokół choroby. Pacjent traci poczucie taktu, stając clingy, irytujące, inwazyjne, egocentryczne. Pamięci i zdolności umysłowych formalne zapisane. Wyraźne zmniejszenie wykorzystania swojej chorej funduszu leksykalnej.

W bardzo ciężkich przypadkach rozwija urojenia i nie ma potrzeby umieszczania w szpitalu psychiatrycznym.

Diagnostyka. Parkinsonizm czasami trudno jest odróżnić od choroby Parkinsona. Lato lub podeszły wiek pacjenta, a przemawia za chorobą Parkinsona. Gdy jej objawy są wyrażone mniej ostro zaznaczone ich dużą jednorodność, mniej sprzyjają pierwotnym uszkodzeniem jednej strony lub innego, jest rzadko izolowane uszkodzenie poszczególnych nerwów czaszkowych, znacznie mniej nasilone zaburzenia autonomiczne.

Mniej dramatycznie osłabiona mowę, a nie jako wyraziste, jak parkinsonizm, zmiany osobowości.

Share →